Wymagania dotyczące wizy stażowej w Indonezji: Przewodnik po wizach C22, C22A i C22B

W Indonezji nie stosuje się jednej wizy stażowej dla wszystkich rodzajów praktyk. W zależności od programu może być wymagana wiza typu C22, C22A lub C22B. Kody te wyglądają podobnie, ale każda z nich jest przeznaczona do innego celu stażu.

Właśnie w tym miejscu wielu wnioskodawców popełnia błąd. Pobyt w ramach studiów na uniwersytecie może nie wymagać tej samej wizy, co staż w indonezyjskiej firmie. Wybór niewłaściwej kategorii może skutkować koniecznością dostarczenia dodatkowych dokumentów, opóźnieniami lub odrzuceniem wniosku.

W niniejszym przewodniku wyjaśniono, czym różnią się trzy rodzaje wiz stażowych, kto powinien ubiegać się o każdą z nich oraz co należy przygotować przed złożeniem wniosku przez sponsora.

Czym jest wiza stażowa do Indonezji?

Wiza stażowa do Indonezji jest wizą jednokrotnego wjazdu. Umożliwia ona obcokrajowcowi przyjazd do Indonezji w celu udziału w programie stażowym, zdobywania nowej wiedzy i doświadczenia, przy czym nie jest to traktowane jako zwykła praca. Wszystkie główne kategorie należą do jednej grupy, C22, wraz z dwoma bliskimi kuzynami, C22A oraz C22B. Wszystkie są przeznaczone na pobyty stażowe, ale skierowane są do nieco innych grup osób.

Pomyśl o wizie “jednokrotnego wjazdu” tak, jak o bilecie jednorazowym. Korzystasz z niej tylko raz. Jeśli podczas pobytu opuścisz kraj, twoja wiza zostanie wykorzystana i będziesz musiał złożyć nowy wniosek, aby móc wrócić.

Krótka odpowiedź: Wymagania dotyczące wizy stażowej w Indonezji

Jeśli masz tylko chwilę, oto krótka lista wymagań dotyczących wizy stażowej:

Ważny paszport

3-miesięczny wyciąg bankowy lub dowód pokrycia kosztów utrzymania

Najnowsze kolorowa fotografia (w ciągu ostatniego roku)

Potwierdzenie gwarancji od Twojego sponsora

Umowa o staż lub zaświadczenie z instytucji przyjmującej

Sponsor lub poręczyciel z siedzibą w Indonezji

Prawidłowe rodzaj wizy do tego celu

Zaznacz wszystkie siedem pozycji, a będziesz już prawie na mecie. Teraz zwolnijmy tempo i przyjrzyjmy się bliżej tym elementom, które sprawiają ludziom trudności.

C22, C22A czy C22B: jakiej wizy stażowej potrzebujesz?

Właśnie w tym miejscu ludzie się gubią, więc postaram się to wyjaśnić w prosty sposób. Właściwy wybór zależy od dlaczego odbywasz staż i kto gości cię.

Wiza stażowa C22

Wiza stażowa C22 to ogólna kategoria. Obejmuje ona staże w placówkach edukacyjnych, indonezyjskich firmach lub innych zatwierdzonych miejscach. Kiedy ludzie mówią o “wizie stażowej”, zazwyczaj mają na myśli właśnie tę wizę.

Wiza C22A na staż akademicki

The Wiza C22A na staż akademicki jest przeznaczona dla osób odbywających praktyki studenckie. Jeśli nadal jesteś studentem, a Twój zagraniczny program edukacyjny wymaga odbycia praktyki w celu spełnienia wymogów akademickich, to jest to opcja dla Ciebie. Wiza potwierdza, że przebywasz tu w celu wypełnienia zobowiązań szkolnych, a nie w celu zarabiania pieniędzy.

Wiza stażowa C22B dla pracowników firm

Wiza stażowa C22B dla pracowników firm dotyczy stażu lub rozwoju kompetencji w firmie, biurze lub miejscu pracy. Może to dotyczyć studentów, absolwentów lub stażystów, w zależności od celu programu. Chodzi tu o rozwój umiejętności i talentów w ramach stażu w firmie, podczas którego doskonalisz praktyczne umiejętności w trakcie pracy.

Prosta tabela decyzyjna

Rodzaj wizy	Najlepsze dla	Główny cel	Poszukujemy sponsora	Okres pobytu
C22	Stażyści ogólni	Każdy zatwierdzony staż	Tak	60 lub 180 dni
C22A	Obecni studenci	Staż akademicki zaliczany na poczet punktów szkolnych	Tak	60 lub 180 dni
C22B	Stażyści i praktykanci w miejscu pracy	Staż w firmie a rozwój kompetencji	Tak	60 lub 180 dni

Szybki sposób na podjęcie decyzji: nadal uczysz się i zbierasz punkty? Wybierz opcję Lean C22A. Dołączasz do firmy, biura lub miejsca pracy, aby zdobyć praktyczne umiejętności? Wybierz opcję Lean C22B – niezależnie od tego, czy jesteś studentem, absolwentem czy stażystą. Tak czy inaczej, obecność sponsora jest warunkiem koniecznym.

Kto może ubiegać się o wizę stażową do Indonezji?

Zastanawiasz się, kto powinien złożyć wniosek? Ta wiza jest przeznaczona dla szerokiego grona osób:

• Studenci zagraniczni objęci obowiązkowym stażem
• Świeżo upieczeni absolwenci gotowi do sprawdzenia swoich umiejętności
• Stażyści przystępujący do ustrukturyzowanego programu
• Każdy, kto został przyjęty do pracy w indonezyjskiej firmie, prywatnej instytucji lub agencji rządowej
• Kandydaci, którzy znaleźli odpowiedniego sponsora
• Kandydaci posiadający jasno sformułowane i podpisane dokumenty dotyczące stażu

Jeśli rozpoznajesz się w tej liście, jesteś kandydatem. Wspólny mianownik jest prosty: niezbędne są autentyczny gospodarz i komplet dokumentów. W zależności od Twojej narodowości i dokumentu podróży mogą obowiązywać również dodatkowe wymagania.

Dokumenty wymagane do uzyskania wizy stażowej do Indonezji

Należy wziąć pod uwagę dwie listy kontrolne dotyczące dokumentów: jedną dla Ciebie, jako wnioskodawcy, i drugą dla Twojego sponsora. Obie muszą być gotowe, zanim będzie można przystąpić do procedury ubiegania się o wizę.

Dokumenty wnioskodawcy

Oto objaśnienia dotyczące listy kontrolnej dokumentów kandydata:

• Paszport – główny dokument tożsamości potrzebny podczas podróży.
• Wyciąg z konta bankowego lub dowód pokrycia kosztów utrzymania – zazwyczaj 3-miesięczny wyciąg z konta bankowego wystawiony na nazwisko wnioskodawcy lub osoby sponsorującej, potwierdzający posiadanie środków wystarczających na pokrycie kosztów pobytu oraz kosztów utrzymania podczas pobytu w kraju.
• Aktualna kolorowa fotografia wykonana w ciągu ostatniego roku – wyraźne zdjęcie twarzy zgodne z wytycznymi dotyczącymi formatu.
• Twój adres w Indonezji, jeśli zostanie o to poproszony.
• Umowa o staż lub pisemne potwierdzenie z instytucji przyjmującej.

Uwaga dotycząca ważności paszportu: paszport krajowy powinien być ważny przez co najmniej 6 miesięcy. Jeśli podróżujesz na podstawie dokumentu innego niż paszport krajowy, np. paszportu tymczasowego, zasada jest bardziej rygorystyczna: dokument ten musi być ważny przez 12 miesięcy. Posiadacze paszportów tymczasowych, dokumentów tymczasowych zastępujących paszport lub zaświadczeń tożsamości mogą również potrzebować zezwolenia na ponowny wjazd do kraju, w którym złożyli wniosek, a także biletu powrotnego lub biletu na dalszą podróż.

Dokumenty sponsora

Twój sponsor, czyli firma lub instytucja, która Cię przyjmuje, zajmuje się sporządzeniem listy dokumentów wymaganych od sponsora. Przesyła on dokumenty firmowe oraz dowód gwarancji za pośrednictwem indonezyjskiego systemu internetowego. Ponieważ dokładna lista dokumentów ulega zmianom, najbezpieczniej jest poprosić sponsora o potwierdzenie aktualnych wymagań tuż przed złożeniem wniosku.

Jaka jest rola sponsorów (i dlaczego są ważni)

Oto szczegół, który wiele przewodników pomija. Nie wystarczy mieć sponsora tylko na papierze. Sponsor ten musi otworzyć i korzystać z konta eVisa (często nazywanego kontem sponsora) przed złożeniem wniosku. Cały proces przebiega za jego pośrednictwem.

Mówiąc wprost, sponsor jest twoim poręczycielem. Poręcza za ciebie przed indonezyjskimi służbami imigracyjnymi i zobowiązuje się wziąć na siebie odpowiedzialność, gdyby podczas twojego pobytu coś poszło nie tak. Brak aktywnego konta sponsora oznacza brak możliwości złożenia wniosku – kropka. Zanim więc zaczniesz się stresować własnymi dokumentami, upewnij się, że twój gospodarz ma już wszystko przygotowane ze swojej strony.

Jak długo można przebywać w Indonezji na podstawie wizy stażowej?

Możesz wybrać jedną z dwóch opcji długości pobytu:

• A 60-dniowy zostań
• A 180-dniowy zostań

Istnieje kilka zasad regulujących ten proces. Okres ważności zezwolenia na pobyt rozpoczyna się w dniu przyjazdu, a nie w dniu wydania wizy. Okres ważności wizy to kwestia odrębna od okresu pobytu, więc nie należy ich mylić. Sama wiza musi zostać wykorzystana do wjazdu do Indonezji w ciągu 90 dni od daty jej wydania. Jeśli nie wykorzystasz tego terminu, wiza przepada.

Czy można przedłużyć wizę stażową w Indonezji?

Dobra wiadomość i mała uwaga. Według oficjalnego źródła imigracyjnego zezwolenie na pobyt puszka można to rozszerzyć. Ogólnie wygląda to tak:

• Przedłużeniem zajmuje się Twój sponsor – zazwyczaj ten sam, który poparł Twoją pierwszą prośbę.
• Każde przedłużenie może zostać przyznane na okres do 180 dni, jednak łączny czas pobytu w Indonezji nie może przekroczyć 12 miesięcy.
• Zasady dotyczące przedłużania wiz ulegają zmianom, dlatego przed podjęciem jakichkolwiek działań warto sprawdzić aktualną procedurę.

Być może natknęliście się w Internecie na sprzeczne informacje, a niektóre strony twierdzą, że 180-dniowej wersji nie da się w ogóle przedłużyć. Właśnie z powodu tego zamieszania warto sprawdzać oficjalne źródła imigracyjne, a nie przypadkowe fora. Najważniejsze, o czym należy pamiętać: przedłużenie jest możliwe, przy czym łączny czas pobytu nie może przekroczyć jednego roku.

Czy można otrzymywać wynagrodzenie, posiadając wizę stażową do Indonezji?

Krótka, ale ważna odpowiedź: nie. Jest to zasada, którą ludzie łamią niechcący, więc przeczytaj ją dwa razy.

Posiadając wizę stażową, nie możesz otrzymywać wynagrodzenia, pensji, nagród ani podobnych płatności. Lista zabronionych czynności obejmuje również sprzedaż towarów lub usług oraz pracę w ramach zwykłego stosunku pracy. Czy zatem stażyści mogą otrzymywać wynagrodzenie? Nie. Czy w Indonezji istnieje coś takiego jak płatny staż w ramach tej wizy? Nie z prawnego punktu widzenia, ponieważ staże te są traktowane jako bezpłatne.

Jeśli oferta stażu przewiduje wynagrodzenie pieniężne za pracę, to sygnał ostrzegawczy. Niektórzy organizatorzy mogą oferować zakwaterowanie, wyżywienie lub inne formy wsparcia. Nie należy jednak zakładać, że każda korzyść niepieniężna jest dozwolona. W zależności od warunków umowy dana korzyść może zostać uznana za wynagrodzenie, dlatego organizator powinien przed rozpoczęciem stażu upewnić się, co jest dozwolone.

Czy można przekształcić wizę stażową w wizę na dłuższy pobyt?

Oto przydatna informacja, której brakuje w wielu przewodnikach. Zezwolenia na pobyt typu C22, C22A i C22B (ITK) można przekształcić w ITAS Zezwolenie na pobyt ograniczony przy tym samym sponsorze. Należy jednak pamiętać, że zmiana statusu na ITAS nie uprawnia automatycznie do podjęcia pracy zarobkowej. Zatrudnienie za wynagrodzeniem Wymagany jest status imigracyjny uprawniający do podjęcia pracy oraz wszelkie zezwolenia związane z zatrudnieniem, których wymaga dane stanowisko. Wiza stażowa nie może służyć jako zamiennik. Należy traktować zmianę statusu jako sposób na przedłużenie pobytu u tego samego pracodawcy, a nie jako skrót do uzyskania pracy na etacie.

Krótka uwaga na temat oznaczeń, które można spotkać: ITK to zezwolenie na pobyt w celach turystycznych przyznawane na podstawie karty C22, ITAS to zezwolenie na pobyt ograniczony, a KITAS to potoczna nazwa związana z tym statusem pobytu tymczasowego. Oznaczenia te nie są zamienne.

Czy można skorzystać z wizy turystycznej w celu odbycia stażu?

Kolejne częste pytanie: czy wizę turystyczną można wykorzystać do odbycia stażu? Nie można. Wiza turystyczna jest przeznaczona do celów turystycznych oraz odwiedzania przyjaciół lub rodziny, a nie do odbywania stażu. Jeśli głównym powodem przyjazdu jest staż, należy skorzystać z odpowiedniej kategorii C22.

Należy jednak zaznaczyć, że wiza stażowa zapewnia elastyczność w zakresie czasu wolnego. Podczas pobytu w tym kraju możesz korzystać z atrakcji turystycznych oraz odwiedzać przyjaciół lub rodzinę, o ile staż pozostaje głównym celem Twojej podróży.

Jak ubiegać się o wizę stażową do Indonezji

Gotowy do złożenia wniosku? Oto proces ubiegania się o wizę, krok po kroku.

Krok 1: Sprawdź, czy wybrałeś właściwy rodzaj wizy. Wybierz model C22, C22A lub C22B, korzystając z powyższej tabeli. Prawidłowy wybór na początku pozwoli uniknąć problemów w przyszłości.

Krok 2: Przygotuj dokumenty aplikacyjne. Przygotuj paszport, kolorową fotografię, wyciąg z konta bankowego oraz zaświadczenie o odbywaniu stażu.

Krok 3: Przygotuj sponsora. Upewnij się, że Twój gospodarz ma dostęp do systemu eVisa za pośrednictwem swojego konta sponsora.

Krok 4: Złóż wniosek. Wniosek należy złożyć za pośrednictwem zarejestrowanego konta sponsora na stronie Oficjalny portal Indonezji poświęcony e-wizom. Twój gospodarz może samodzielnie zarządzać tym procesem.

Jeśli wolisz skorzystać z pomocy przy załatwianiu formalności, firma Visa Indonesia może skontaktować się ze sponsorem, sprawdzić Twoje dokumenty i zająć się procesem składania wniosku w Twoim imieniu. Dowiesz się, co należy przygotować, i będziesz otrzymywać aktualne informacje na temat postępów w rozpatrywaniu Twojego wniosku.

Krok 5: Należy poczekać na zatwierdzenie. Rozpatrywanie wniosku rozpoczyna się po uiszczeniu opłaty. Urząd Imigracyjny podaje standardowy czas rozpatrywania wniosku wynoszący pięć dni roboczych od otrzymania opłaty. Niekompletne dokumenty lub konieczność dodatkowej weryfikacji mogą spowodować opóźnienia, dlatego należy złożyć wniosek przed planowaną datą wyjazdu.

Krok 6: Wjedź do Indonezji przed upływem terminu ważności wizy. Pamiętaj, że musisz skorzystać z wizy w ciągu 90 dni od daty jej wydania.

Jeszcze jedna uwaga dotycząca terminów. Sponsor składa wniosek online. Jeśli przebywasz już w Indonezji na podstawie innej wizy lub zezwolenia na pobyt, sprawdź, czy musisz opuścić kraj i ponownie wjechać, aby aktywować wizę C22. Tak czy inaczej, warto wiedzieć, że kiedy złożyć wniosek przed przyjazdem, zazwyczaj z kilkutygodniowym wyprzedzeniem, pozwala uniknąć sytuacji, w której wszystko sprowadza się do ostatniej chwili.

Najczęstsze przyczyny opóźnień w rozpatrywaniu wniosków o wizę stażową

Większość opóźnień wynika z drobnych błędów, które można naprawić. Oto najczęstsze przyczyny opóźnień lub odrzucenia wniosków:

• Niewyraźny lub nieostry skan paszportu
• Wybór niewłaściwej kategorii wizy
• Brakująca umowa o staż
• Konto sponsora, które nie zostało jeszcze utworzone
• Wyciąg bankowy, w którym brakuje nazwiska, daty lub wyraźnego salda
• Zdjęcie, które łamie zasady dotyczące formatu
• Cel stażu niezgodny z wybranym rodzajem wizy

Przejrzyj tę listę przed wysłaniem, a unikniesz najczęstszych problemów.

Opłaty za wizę stażową w Indonezji

Porozmawiajmy o pieniądzach. Oficjalne stanowisko rządu opłata imigracyjnaw PNBP lub dochody państwa niepochodzące z podatków – zależy to od długości pobytu.

Okres pobytu na podstawie wizy	Opłata urzędowa	Uwagi
60 dni	3 000 000 IDR	Wyłącznie opłata rządowa
180 dni	4 000 000 IDR	Wyłącznie opłata rządowa

Są to wyłącznie opłaty urzędowe. Nie obejmują one profesjonalnej pomocy, ustaleń dotyczących sponsorowania, weryfikacji dokumentów, przygotowania wniosku, wsparcia w zakresie płatności ani pomocy w przypadku, gdy urząd imigracyjny zażąda dodatkowych informacji.

Złożenie wniosku za pośrednictwem agencji wizowej wiąże się z wyższymi kosztami niż opłata urzędowa, ponieważ zespół agencji sprawdza dokumenty, koordynuje proces składania wniosku ze sponsorem, składa wniosek i zapewnia wsparcie aż do momentu wydania wizy.

Przed rozpoczęciem składania wniosku możesz sprawdzić pełną cenę wizy stażowej do Indonezji.

Co obejmuje zgłoszenie złożone za pośrednictwem Visa Indonesia?

Oficjalna opłata rządowa obejmuje sam wniosek wizowy. Nasza usługa obejmuje również pomoc w następujących kwestiach:

• Sprawdzenie, czy wiza C22B jest właściwa
• Sprawdzenie paszportu, zdjęcia oraz dokumentów dotyczących stażu
• Koordynacja działań sponsora i złożenia wniosku
• Sprawdzanie informacji, zanim trafią one do urzędu imigracyjnego
• Informacje na bieżąco w trakcie procesu rekrutacyjnego
• Pomoc w przypadku pytań przed podróżą
• Udzielenie wsparcia w przypadku, gdy urząd imigracyjny zażąda dodatkowych informacji

Dzięki temu zmniejsza się ryzyko, że brak dokumentu, niewłaściwy rodzaj wizy lub błąd we wniosku opóźnią rozpoczęcie Twojego stażu.

Zanim złożysz wniosek

Wiem, czy potrzebuję modelu C22, C22A czy C22B

Mój paszport jest ważny przez 6 miesięcy, a paszport wydany w trybie pilnym – przez 12 miesięcy

Mój sponsor ma już założone konto eVisa

Podpisałem umowę o staż

Mój wyciąg bankowy jest kompletny

Rozumiem, że praca zarobkowa jest zabroniona

Wiem, w którym dniu muszę wjechać do Indonezji

Najczęściej zadawane pytania dotyczące wymogów wizowych związanych ze stażem w Indonezji

Jakiej wizy potrzebuję, aby odbyć staż w Indonezji? C22, C22A lub C22B. Wybierz opcję, która odpowiada Twojej sytuacji i serwerowi.

Jaka jest różnica między C22A a C22B? Program C22A jest przeznaczony dla obecnych studentów, którzy spełniają wymóg akademicki poprzez ich edukacja za granicą. Kategoria C22B obejmuje staże lub doskonalenie kompetencji w firmie, biurze lub miejscu pracy i może dotyczyć studentów, absolwentów lub stażystów.

Czy podczas stażu mogę otrzymywać wynagrodzenie? Nie. W ramach tej wizy nie wolno pobierać żadnego wynagrodzenia, płacy ani gratyfikacji.

Jak długo jest ważna wiza stażowa? Należy wjechać w ciągu 90 dni od daty wydania, a następnie pozostać na terenie kraju przez 60 lub 180 dni od daty przyjazdu.

Czy mogę to przedłużyć? Tak, za pośrednictwem sponsora. Każde przedłużenie może trwać maksymalnie 180 dni, przy czym łączny czas pobytu nie może przekroczyć 12 miesięcy. Najpierw należy sprawdzić aktualne przepisy.

Czy potrzebuję sponsora? Zawsze. Sponsor składa wniosek w Twoim imieniu za pośrednictwem swojego konta eVisa.

Czy mogę złożyć wniosek, będąc już w Indonezji? Osoba sponsorująca składa wniosek online. Jeśli przebywasz już w kraju na podstawie innej wizy lub zezwolenia na pobyt, sprawdź, czy musisz opuścić kraj i ponownie wjechać, aby aktywować wizę C22.

Czy mogę zmienić swój pobyt na dłuższy lub uzyskać pozwolenie na pracę? Zezwolenia na pobyt typu C22, C22A i C22B można przekształcić w zezwolenie ITAS z ten sam sponsor. Jednakże zmiana statusu nie uprawnia automatycznie do podjęcia płatnego zatrudnienia, co może wymagać innego celu pobytu oraz odrębnych zezwoleń na pracę.

Co się stanie, jeśli wyjadę przed upływem terminu ważności wizy? Jest to wjazd jednorazowy, więc opuszczenie kraju powoduje wygaśnięcie zezwolenia. Aby powrócić, należy złożyć wniosek o nowy zezwolenie.

Jak wcześnie powinienem złożyć wniosek? Warto wyrobić sobie nawyk planowania tego na kilka tygodni przed datą rozpoczęcia pracy, aby mieć czas na przygotowanie się.